Trzydniowiański Wierch
Grzbiet Kulawca po Trzydniowiański Wierch z mojego zimowego przejścia, główny grzebień Jarząbczy, Raczkowa Czuba, Starorobociański, Kamienista

Trzydniowiański Wierch od jakiegoś czasu chodził mi po głowie przedstawić go żonie lub dzieciakom. Wiosenne Tatry Zachodnie szczególnie w środku tygodnia są rewelacyjne, z uwagi na minimalny ruch turystyczny. Wybieramy się wraz z Markiem i Teresą, którzy zaopiekowali się Zosią w wejściu na Grzesia, gdzie do nich dobiegłem. Ja wraz z żoną udajemy się wpierw na grzbiet po drugiej stronie doliny.


Trzydniowiański Wierch || informacje

Trzydniowiański Wierch (1758m) szczyt znajdujący się w polskich Tatrach Zachodnich. Leży w bocznej grani, która z Kończystego Wierchu odchodzi od Głównej Grani Tatr w kierunku północnym przez Czubik, Trzydniowiański Wierch i Kulawiec. U jego podstawy od wschodu znajduje się Dolina Starorobociańska, od zachodu Dolina Jarząbcza, natomiast od północy Dolina Trzydniowiańska. Z jego wierzchołka wspaniale prezentuje się Kominiarski Wierch, dalej grzbiet Ornaku oraz fantastyczne sylwetki Rohaczy. Panorama sięga wielu innych znaczących szczytów.


Trzydniowiański Wierch || szlaki

  • Główny czerwony szlak zataczający pętlę od Polany Chochołowskiej przez Wyżnią Jarząbczą Polanę i Jarząbcze Szałasiska na szczyt Trzydniowiańskiego Wierchu, z którego grzbietem Kulawca, Krowińcem do Doliny Chochołowskiej. My szliśmy w przeciwnym kierunku. Czas około 4.5 godziny.
  • Zielony, który prowadzi ze szczytu, w stronę Kończystego Wierchu przez Czubik ze szczytu, 1 godzina.

Dochodząc do głónego grzbietu w Kończystym Wierchu mamy już więcej możliwości i wariantów graniowych.


Trzydniowiański Wierch || podejście przez Kulawiec

Zaczynamy na Siwej Polanie, zostawiamy auto i dzielimy się Kasia z Zosią oraz sąsiedzi podróżują Rakoniem do Polany Huciska, ja natomiast biegiem pokonuje ten fragment w 18 minut. Czekam na nich i dzielimy się na e ekipy tego dnia. Ja z Kasią udajemy się przez Kulawiec natomiast pozostała trójka idzie w stronę Grzesia.

Dolina Chochołowska
Dolina Chochołowska

Polana Huciska
Polana Huciska

Tu relaksik po krótkim biegu na początek, idziemy szybciej z Kasią dalej doliną

Mapa Dolina Chochołowska
Mapa Dolina Chochołowska z moją trasą

Rozstaj Dolina CHochołowska
Rozstaj Dolina Chochołowska dalej na prawo, my odbijamy w lewo na czerwony szlak

Kilka minutek i szybko wydostajemy się na kolejne piętro

Krowieniec
Krowieniec

Na lewo mijamy opustoszały grzbiet Małego Kopieńca, który ucierpiał i stracił większość drzew. Kierujemy się wyraźną ścieżką, na której znajdziemy trochę powalonych gałęzi.

Szlak na Trzydniowiański Wierch

Kasia na czerwonym szlaku

Po przejściu tego odcinka zbliżamy się do terenu stromszego wiodącego przez gęsty las zboczami Kulawca.


Kulawiec przed nami

Miejscami stromo wznosimy się zakosami, schodkami na grzbiet Kulawaca.

Kulawiec
Kulawiec || Osobit, Bobrowiec, Grześ, spojrzenie na otoczenie Polany Chochołowskiej

Za nami, na północy dominuje poteżna sylwetka Kominiarskiego Wierchu

Kominiarski Wierch

Na wschodzie naprzeciwko nas spory masyw Ornaku.

Ornak, Zadni Ornak
Ornak, Zadni Ornak grzbiet

Po wyjściu z lasu widoki są coraz lepsze, mamy bardzo szeroką panoramę, dalsza droga kieruje się pomiędzy kosówkami grzbietem.


Osobita
Grześ, Bobrowiec

Trzydniowiański Wierch na grzbiecie, widok w stronę Bystrej i Starorobociańskiego

W prawym rogu, w kierunku zachodnim dominuje Wołowiec i masywne, ostre sylwetki Rohacza Ostrego i Płaczliwego.

Volovec
Wołowiec, Rohacz Ostry

Do szczytu pozostaje naprawdę niewiele, ostatnie małe podejście i meldujemy się na szerokim szczycie.


Trzydniowiański Wierch || partie graniowe
Trzydniowiański Wierch || partie graniowe

Kominiarski Wierch
Ostatnie podejście Trzydniowiański Wierch || Kasia już wie że jest o krok od celu

Trzydniowiański wierch || na szczycie

Kasia podziwia widoki, uzupełnia płyny, nagrodą jest ulubiony batonik. Jest cicho, niemalże jesteśmy sami czego więcej chcieć, jest pięknie.

Trzydniowiański Wierch
Trzydniowiański Wierch || szczyt

Gdzie nie popatrzę na szczyty to wszędzie zaliczone, ale należy dzielić się wiedzą i takimi chwilami jak te na szczycie.

Trzydniowiański Wierch || na szczycie
Trzydniowiański Wierch || wierzchołek

Trzydniowiański w Stronę Kończystego
Trzydniowiański Wierch w stronę Kończystego

Kasia schowała się pod granią, trochę jednak wiało i ma czas dla siebie na podziwianie natury z bliska.


Ja natomiast zwykle biegam po tych graniach, dziś totalna sielanka, medytacja. Widoczki znane i lubiane od Starorobociańskiego Wierchu po Raczkową Czubę dalej ku południowi idzie sławna Grań Otargańców, którą wiele lat wstecz robiliśmy.

Trzydniowiański Wierch || medytacja

Schodzimy do doliny, tam mamy się spotkać z pozostałymi osobami. Szlak wzmocniony” workami z kamieniami, ułożonymi dość gęsto, ciężka praca to była za pewne, więc nie śmiejmy się z tego.


Wołowiec
Pośrednia Kopa, worki na szlaku, widoki na otoczenie Wołowca

Przykra Kopa

Czekam na Kasię, współnie pokonujemy odcinki śnieżne, które w zasadzie na stromych żlebach się ostały. Po ich przekroczeniu zbiegam do schroniska, a Kasia idzie samodzielnie. 20 minut szybki bieg, na polanie chwilowo wstrzymała spora żmija, o właśnie na tej polance, którą niemalże naskoczyłem.

Polanka żmija uciekła w lewo w trawy, trzeba jednak uważać ociepliło się

W dolinie

Zwykle tu kończymy przygodę i wracamy doliną do auta na Siwej Polanie, lecz nie tym razem. Oczywiście nie muszę, lecz chcę podbiec do Zosi, Marka i Teresy, którzy są pod Grzesiem. No to w drogę nie całe 20 minut jestem na Bobrowieckiej Przełęczy, wstępnie myślałem, że tam się spotkamy jednak nie. Biegnę w stronę Grzesia, na wysokości około 1500m spotykamy się. Wracamy ponownie na Bobrowieckie Siodło, na którym znalazłem sporo krokusów, co jak na końcówkę maja jest rzadkością. Ostatnim razem tu byłem podczas zimowej mega wyrypy, no ale to inna historia.

Bobrowiecka Przełęcz
Bobrowiecka Przełęcz, Zosia z krokusami

Krokusy Tatry
Krokusy Bobrowieckie Siodło

Wracamy na Polanę Chochołowską wspólnie, tam jedzonko, picie wydaje się, ze to już koniec. Wracamy spacerkiem do Huciska na Rakoń wagonik“, okazuje się, że trzeba wrócić ponownie na Polanę przy schronisku, zgubiony ważny przedmiot. Cóż robić biegnę ponownie, znaleziony na szczęście i znowu w kierunku auta całą dolinę, wtedy to już rzeczywiście koniec.


Podsumowanie

Trzydniowiański Wierch powyżej Doliny Chochołowskiej to ładny i ciekawy szczyt, który jest alternatywą dla przejścia grzbietem Ornaku czy chociażby z Grzesia przez Rakoń na Wołowiec. Bardzo korzystny jest fakt, że możemy go zamknąć w logiczną pętlę, co zdecydowanie pomaga w logistyce. Warto zapoznać się z jego sąsiednimi grzbietami. Mi wyszło tego dnia 31km, 1300m+ co stanowi fajny dystans.


Wiosna w Tatrach Zachodnich